ආව එවුන්

Monday, February 29, 2016

එවිට ඔබ ලොවට කියන්න.. ඇය ඔබටත් ඔබ ඇයටත් මහමෙරක් පෙම් කරන බව...

ඔවුන් ඇයට අසීමිතව ප්‍රේම කලහ..
ඇගෙ තරු වන් ඇස් දෙක බොහෝ රචකයන්ට මහ මෙරක් වනු ඇත..
ඇගේ කෝකිල කටහඩ බොහෝ සන්ගීතවේදින්ට නිදානයක් වනු ඇත...
ඇය ලියනා වචන කටු කොල කැබලි පත් තිරප්පු කරනු ඇත...
ඇගේ සිනහව ලෝකයක් සිත් සතන් පිනවනු ඇත...
ඇය මනුස්ස දුවක් නොවේ.. ඇය සුරන්ගනාවියකි...
ඇය ප්ලාස්ටික් මලක් නොවේ.. ඇය සමන් මල් යායකි...
ඇය කවුද??
ඇය ආවේ කොහිබකින්ද??
බොහෝ දෙනා ඔබෙන් අසාවි...
එවිට ඔබ ඔවුන්ට කියන්න ඔබට ඇය කොහිබදී හමු වුනාදැයි අමතක බව..
එවිට ඔවුන්ට කියන්න සංසාර ගමනේ බොහෝ දුර ඔබ ඇය නිසා ආ බව..
එවිට ඔබ කියන්න කල්ප ලක්ෂ  ගානක් ඇය ඔබව අතින් අල්ලාගෙන එක්කන් ආ බව..
ඔවුන් ඔබට අසීමිතව වෛර කරාවි...
ඔවුන් ඔබව නිහඩ කරන්නට මාන බලාවි...

එවිට ඔබ ලොවට කියන්න..
ඇය ඔබටත් ඔබ ඇයටත් මහමෙරක් පෙම් කරන බව...

  සුරන්ගනා ලෝකය...

Sunday, February 28, 2016

හීනයට සෙනෙහසින්

ලන් වෙලා ඉන්න
වෙන් වෙලා යන්න
ආයෙ නොයෙනා ලෙසින්
නෙත් පුරා උන්න
ප්‍රේමයේ හීන
නැතිවෙලා ලෝකයෙන්
සංසාරයේ කොතැන
වැරුදුනිද කොහොම
නොතේරෙයි මට තවත්
සුන්දරයි කියපු
අහින්සක කමම
රිදවනා මේ තරම්...

ඇස් පුරා කියන ඔය ආදරෙන්
හිත් පුරා කුමට බැදුනිද පෙමින්
ලස්සනයි කීව ඔබ ගැන තවත්
රෑ පුරා දකින්නෙම් හීනයෙන්

ඊයෙ අද නුදුටු
අහින්සක රුවට
හිත බැදීලා සෙනින්
අහසෙ දුර ඈත
තාරකා වලට
කුමට බැදුනිද හිතින්..
යෞවනේ හීන
බොලද ඇයි මෙහෙම
මට නොතේරෙන ලෙසින්
හිත් පුරා කීව
පිටු පුරා ලීව
හිමි?? අහිමි?? සෙනෙහසින්

Saturday, February 27, 2016

තාමත් තේරුනු, සිදාදියේ මනුස්සකම

දුක හිතෙන්නැති හුගක්
අද අපේ අම්මාට
තරහ යන්නැති හුගක්
අද අපේ තාත්තට
සතියක්ම කොලොම්පුරේ
දහඩිය හලන් වැඩකරලා
සෙනසුරාදා වරු භාගෙන්
නාවාට ගෙදර මම
ඒත් අම්මෙ ඒත් තාත්තෙ
සමාවෙන්න පුලුවන්නම්
ගෙදර ඇවිත් මුහුනදෙන්න
බැහැ තවත් නුබලාට
සමාවෙන්න පුලුවන්නම්
අතරමං වුනාට මම
පාට පාට අතරෙ සිදාදියේ...
හැන්දෑවට කාලක් ගහලා
ලෝකෙන් දුරස් වෙන්න
ඉඩක් නැහැ කොහින්ද
ගෙට වෙලා ඉන්නකොට
තනිකමක් අහක්වෙන්න
විසක් ඉදුවාට ඉදහිට
අමතක කරන්නෙ නෑ මම
හැමදාම අදින සුරුට්ටුව
සමාවෙන්න පුලුවන්නම්
ඔබේ පැතුම් බොදකෙරුවට
සමාවෙන්න පුලුවන්නම්
ඔබේ සිතුම් බොද කෙරුවට
අවංකවම කියනවනම්
බැහැ නුබලට මුහුණ දෙන්න
ඒත් අවක්කයි තාම
හිතත් බොලදයි තාම
ඒත් තාම තේරුනේ නෑ
සිදාදියේ මනුස්සකම මට..

Thursday, February 25, 2016

ඩෝන් ගාලා ටොකු තුනක් ඇනගෙන

නුබෙයි මගෙයි ප්‍රේමය පිටිපස්සෙ තිබ්බ
ලොජික් එක හොයාගෙන ඉබාගාතෙ ඇවිදිද්දී
මට හෙමින් හෙමින් තේරුන්න පටන්ගත්ත
හුදෙක් බලාපොරොත්තු  ආදරයක් නොවෙන බව
උදේ හවස අම්මට කෝල් කර කර වද දිදී
මොකක්ද වුනේ මොකක්ද වුනේ අහනකොට
උත්තරයක් නැතුවට දුක හිතුනේ ඉතින්
මම මේ ෆීල්ඩ් එකට අලුත් හින්ද වෙන්න ඇති
මගේ කල වයස ආවට මම තාම පොඩි ඇති
පොඩි කාලෙ ඉදලා හින්දි ෆිල්ම් බලලම
ජීවිතයත් ඒ වගේ වෙන්න ඕන කියලා හිතලා
ලස්සනට පැක් කරපු අහින්සක හදවතක්දැයි නොදැන
රූපෙකට වහ වැටුනේ පවකටද පිනකටද
කියලා පැහැදිලි කරගන්න කවුරුවත් හිටියනම්
පලාපොරොත්තු කඩදාසියක ලියලා ගුලිකරල විසිකරනවා
ඩෝන් ඩෝන් ඩෝන් ගාලා ටොකු තුනක් ඇනගෙන
ආයෙමත් මී හරකෙක් වගේ නොහැසිරෙන්නම...


රන් මුදුවක්

රන් මුදුවක් පලදන්න සුරතේ
මාන බලා ඉදිනා
සොදුරු සිහිනයක ප්‍රියාදරයවී
ඔබ මා ලග සිටියා
හද සේ දිලිසෙන ඔබෙ ඔය හිනාව
පින්තූරෙක දුටුවා
දිවියේ මා දුටු සිහින සියල්ලම
ඔබ අද ඇත විදලා

පුන්චි කාලෙ කවදාභෝ විදින්න
පෙම  නුබ වැනි ලදකින්
පැතූ පැතු එක්කැටි වී ඇත අද
විදවමි මග බලමින්
සිනා සිසී ඔන කතා කරන හැටි
දකින්න පියැවි ඇසින්
එන්නම් මා ලද විගස සුපෙම්
ඇරයුම් ඔබගේ නිවැසින්


බොලද සිතින් නොවෙතැයි දේ සිත සිත
තැවුනත් මලක මතින්
සුර ලියකගෙ පෙම් වදන් අසන්නට
මා කර ඇතිදෝ පින්
උදේ සවස හිතසංවර නැත මගෙ
කිමක් වෙයිද සිතමින්
හිත පිලිගන්නෙම නුබව කලින්
සසරෙදි මුන ගැහුනු ලෙසින්


            

Monday, February 22, 2016

පණ්හිද තාම තරුනයි 001

බරාම් බරාම් හඩ නගන බයිසිකල් හඩ පොඩ්ඩක් ඇහැ පියාගන්නට දෙන පාටක් නැත. හයිවේ සීතලත් පැයෙන් කොලබ යාමේ නැති කික් එක නිසා ගාලු පාරේ දුර ගමන් බස් එකක ආ මට වෙනදා නැති තෙහෙට්ටුවක් දැනෙනුයෙන් පොඩ්ඩක් ඇලවෙන්නට සිතා  ගත්තෙමි.

එය මා හා මාගේ මිතුරන් කිහිපදෙනෙක් එකතු වී කුලියට ගත් ඇනෙක්සියකි. සොච්චම් වේතනයක් ලබන මා හට නිදාගන්නට ඇදක් ගෙන ඒමට තරම් උන්න්දුවක් නොවීයෙන් පුරුද්දක් ලෙස මෙට්ටයක් බිම දමා ඒ මත සුව නින්දක් සකසා ගන්නෙමි.

නෙතු පියාගත් කලෙක තෙවනැසට ඇදෙන්නා වූ ඉමක් නැති නවකතා බීජයන් එකිනෙක වෙන් කරගත යුතු ය. ඉතා හොද නවකතාවක් ලියවීමට නම් අග්‍රගණයේ බීජයත් ඒ හා බැදුනු කිසියම් මතකයනුත් තිබීම අනිවාර්‍යය.. එම නිසා මට හුරු පුරුදු බීජ කිහිපයක් තෝරා කතාවක් ලියන්නට සිතා ගතිමි..