ආව එවුන්

Wednesday, December 24, 2014

ඈ කවුරුඳයි මගෙන් නාසන්න... එය මම ද නොදන්නෙමි...







"කන පලාගන්නට

 එපා නුබ මහ වැස්ස

එක කිවිසුමක්වත්

 ගියෝතින් නම් ඇයට

නීල දග කෙහෙරැල්ල
තෙමී ඇත හොදටෝම
හීතලේ ගැහි ගැහී
ඉදී ඈ තුරුලේම
පායනා විට රෑට
උනුහුමයි හද තාම
සුදු වුනා කලු හීන
සිටියි නුබ ලග පාත"

මේ ලපටි ඔබේ අවධානය පිනිසයි

අපි දිනපතා ටයිම් පාස් කිරීමට ගීතයන් ඇසීමේ අරමුනින් යූටියුබ් වෙත යන්නෙමු. නිල නොවන සංඝනනයන් ට අනුකූලව සියයට අනූනවයකට වැඩි ප්‍රමානයක් වූ බූට් ගීතයන් ගෙන් එය පිරී ඇත. සන්ගීත වීඩියෝ බොහොමයක පෙම්වතා කටින් නාසයෙන් සහ වෙනෙත් අනේකවිද ශරීර අවයවයන්ගෙන් හැඩීමට ලක්වෙයි. මෙවන් සිද්දීන් නිසා තාරුන්‍යයේ පුර්ශාධිපත්‍යය සෝදා පාලු විය හැක. එයින් තාරුන්‍යයේ හෙට දවස වෙදනා බර විය හැකි ය. අද ලිපියෙන් මම මේ දැවෙන්නාවූ සමාජ අර්බුධයට හේතු හොයන්නට බලා පොරොත්තු වන්නෙමි.

අඩුවෙන් හෝ වැඩියෙන් ඔබ සහ මම සැවොම ප්‍රේමයේ ගොදුරු බවට පත්ව සිටින්නෙමු.. ගෝලීයකරනයත් සමග වත්මන් ප්‍රේමය විටක ආතල් ය. විටක ආතල් නැත. සමාජ වෙබ් අඩවි විසින් වත්මන් ප්‍රේම සබදතා සමග සෙල්ලම් කරනා බොහොමයක් අවස්තා අපි දැක ඇත්තෙමු. මේ එයට පිලියමක් සොයන්නට කාලයයි.

කාර්‍යබහුල ජීවන රටාව හමුවේ, තරුන ප්‍රේමයේ අන්තර්ගතය තුල ඇතිකරන්නාවූ ගැටලු බොහෝම ය. ගුරුවරුන් සහ දෙමාපියන් විසින් ඇති කරන්නාවූ භීශනයේ ගැබුර අපි විද ඇත්තෙමු. එදා දිනකට සිය වතාවක් පෙම් හසුන් නිවසේ කොනක් කොනක් ගානේ සගවමින් වින්දා වූ ඒ මානසික ආතතිය අද පෙර යොවුන් වියේ සිටින්නාවූ පාසල් ශිශ්‍යාට ලැබෙන්නෙ නැත. නමුත් ඊට එහායින් වූ අප්‍රමානයක් ගැටලු වලින් වර්තමාන පාසල් ශිශ්‍යයා පෙලෙන්නේ ය.සමාජ වර්චුවල් කරනයත් සමග අත්වන්නාවූ ගැටලු ඉන් ප්‍රමුකස්තානයක් ගන්නේ ය.

එදා පෙම්වතෙකුට තම පෙම්වතියගේ සුදු මුහුන දකින්නට සති ගනනක් ඇගිලි ගනින්නට සිදු වී ය. ඇගේ හඩ අසන්නට ද හැමදා ඉඩක් ලැබුනේ නැත.එමනිසා කාලයක් තිස්සේ එකිනෙකා නොදැකීමෙන් උන්ට තනිකමක් දැනුනේ නැත. ඔවුන් තුල මියුචුවල් අවබෝධතාවයක් තිබුනි. නමුත් ලෝකය වෙනස් වී ඇත. අද උන්ට කතා කරන්නට ස්කයිප් ඇත. හසුන් ලියන්නට ෆේස් බුක් චැට් ඇත. නැතිනම් වට්සැප් සහ වයිබර් ඇත. එමනිසා ඔවුන් පෙරටත් වඩා එකෙනෙකා මත ඩිපෙන්ඩන්ට් වී ඇත. අනෙකාගෙන් නොඅසා ලොසින්ජරයක් කෑමට පවා උන් අද බියෙන් තැතිගොස් සිටිති.අද උන්ට තමන්ගේ මිතුරන් සමග වත් කොහේවත් යන්නට ඉඩක් නැත. හොරෙන් ගියද විනාඩි කිහිපයක් තුල මිතුරෙකුගේ පින්තූරයක ටැග් වන්නට ඒ අහින්සක පෙම්වතාට සිදුවී ඇත. ඉන් අනතුරුව සිදුවන්නාවූ දුක්ඛිත තත්ත්වය අපි සැවොම දනිමු.

වෙනත් ලමිස්සියක ගේ යමක් ලයික් කලතොත් ඇගෙන් ලැබෙන්නාවූ දඩුවම දඩයක් හෝ ජීවිතාන්තය දක්වා සිරදඩුවමක් දක්වා දරුනු විය හැකි ය. මෙවන් අවනඩු වලදී සැකයේ වාසිය හැමවිටම පැමිනිලිකාර පාටියට හිමිවන්නේ ය. මෙය බොහෝ වේදනාකාරක රීතියකි. එම නිසා බොහොමයක් අවස්තාවන් වල නිර්දෝශී පෙම්වතා වැරදි කරු බවට පත්වේ. එවූ දුකින් මත්පැන් පානය කලහොත් ඔහුට සීමානොමැති දඩුවම් ප්‍රමානයක් ලැබිය හැකි ය.එමනිසා කිසිදු සැකයක් ජනිත නොවීමට වත්මන් ප්‍රේමවන්තයා බොහෝ වෙහෙසක් දරයි. මෙම නිසා උදේ ඇස් හැරුනු මොහොතේ සිට රාත්‍රී නිදාගන්නට අවසරයක් ලැබුනහොත් නිදාගන්නා මොහොත දක්වා නොකා නොබී තම කල්කිරියාවන් කෙරෙහි අවධානය යොමුකිරීමට ඔහුට සිදුවී ඇත. ශාරීරික අවශ්‍යතාවයක් නිසා උදෑසන මැසේජයක් යැවීමට අතපසු වී දඩුකදේ ලෑ අවස්තාවන් ද බොහොමයකි.

කැමැත්තන් හා අකමැත්තන් එකෙනෙකා මත වෙනස් වන්නේ ය. ඇය කැමති දෙයකට මා මුලුමනින්ම අකමැති විය හැකි ය. සම්බන්ධතාවයකට කමිට්මන්ට දීමෙන් පසුව මෙවන් අක්‍රමිකතාවන් පිලිබද අවධානයට ලක්වීම බොහෝ ගැටලු වලට හේතුවයි. යම් සෙයකින් අප මෙයට පිලියමක් ගෙන ඒම මගින් පමනක්, ඩිප්ප්‍රෙශන් සහ ෆ්‍රස්ට්‍රේශන් වැනි බොහොමයක් තරුන ප්‍රශ්න අවම කරවා ගත හැකි ය. මගේ අදහස නම් , සම්බන්ධතාවයකට එලබීමට ප්‍ර්‍රථමයෙන්, සාක්ශිකරුවන් දෙදෙනෙකු අභියස එකගතා ගිවිසුමකට අත්සන් තැබිය යුතු ය. ඉන් දෙදෙනා සතු ඉල්ලීම් සහ කොන්දේසි එකිනෙකාට වහෙන් ඔරව පැවැසීමෙන් තොරව දැනගත හැකි ය. මෙවන් ලේඛනයක ඇති අනික් වාසිය නම් සාදාරණ හේතුවකින් තොරව විටින් විට එක් පාර්ශවයකට පමනක් ගිවිසුමෙන් ඉවත් විය නොහැකි වීමයි. එම නිසා උදේ හවා, "තරහද සුදූ" වශයෙන් ඇසීමේ අව්ශ්‍යතාවයක් ද පැනනොගැනෙනු ඇත. දෙපාර්ශවයේ කැමැත්තෙන් වෙන් වූ අවස්තාවන් වලදී පවා හුවමාරු කරගත් වටිනා ත්‍යාගයන් නැවත රිටර්න් කරගැනීමේ අවස්තාව ද බෝනස් වාසියකි. මෙනිසා මීලගට එලැබෙන්නා වූ ගිවිසුම් වලදී නැවත නැවතත් මුදල් නාස්ති කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් ද නොයෙනවා නියත ය.






Tuesday, December 23, 2014

"සහෘර්දයානෙනි, මේ ආයාචනාවන් අපගේ මෙන්ම නුබගේද හෙට දිනය උදෙසායි."



අප අට පාස් උන්ට කුනුහර්ප කීවේ ඉස්සර ය. නමුත් අද අපි යථාර්තය දනිමු. නුබ සම්මාන හයක් සමග සා පෙල සමත් බව ද අපි දන්නෙමු. නුබද බුද්ධිමත් ය. නුබේ මොලය සහ හර්දසාක්ශිය පිලිබද ව අපි තර්ක නොකරන්නෙමු. නමුත් නුබේ අසරනතාවය සහ නුබේ දුප්පත්කම විසින් තනන්නාවූ සිදුර තුලින් සිදුවන්නාවූ හත් හෙනක් ගසනා පාපකර්මයන් අපි අගය නොකරන්නෙමු. නුබට ද කරන්නට දෙයක් නැත. එයද අප අවබෝද කරගෙන හමාරය.
නමුත් දුකනම්, නුබ අද පාපහර ගසන්නේ රටේ අනාගතයටයි. ඒ හයි ප්‍රෙශර් ජලයෙන් සෝදා පාලු වන්නේ රටේ බුද්ධිමත් බවයි. නුබේ ගෙරවීමෙන් හඩන්නෙ රටේ තාරුන්‍යයයි. නුබට අපි ගෙදර යන්නට නොකියමු. අපි නුබට සාප නොකරන්නෙමු. නමුත් උන් නුබව අතකොලුවක් කරගත ද ඉන් තැලෙන්නේ හුදෙක් දැව පිඩක් නොව ඒ නුබ නියෝජනය කරන්නාවූ පන්තියයි.ඒ නුබ නියෝජනය කරන්නාවූ පරපුරයි. අපි නුබට අනුකම්පා කරමු. අපටත් පෙර නුබේ හර්ද සාක්ශියට විලංගු වැටී හමාරය. නුබේ හැගීමි මිහිදන් කර හමාර ය. රාත්‍රියට නුබට නිදි නොයේනා බව ද අපි දන්නෙමු.අපි නුබට ද සුභ සිහින පතන්නෙමු..
අද මහමග තැලුනේ නුබ සමග ටියුශන් ගියා වූ සහෝදරියයි, නැතිනම් සහෝදරයායි. පාසල හැරී නුබ සමග බසයේ ගිය මිතුරායි , මිතුරියයි. නුබටද සංවේගයක් ඇත. අපි එයද දන්නෙමු. නමුත් මෙය සුභ නිමිත්තක් නොවන්නේ ය. රත් වූයේ තාරුන්‍යයේ රුධිරය පමනක් නොවෙයි. මුලු දේශයේම රුධිරය යි.
දොස්තරට සැත්කමක් කරන්නට කිසිවකු කියන්නේ නැත. ගුරුවරයෙකුට උගන්වනයුරු ද කිසිවකු නොකියයි. නමුත් නුබට ලැබෙන්නාවූ අහක දැමිය නොහැකි උපදේශයන් ගැන අපි දන්නෙමු. නුබ ගැන අපිද දුක්වන්නෙමු.එදා නුබට තවත් ලකුනක් දෙකක් ගන්නට පිනක් තිබුනා නම් අද උන් සමග නුබත් තැලෙන්නට බොහෝ ඉඩ තිබුනි.
අද සිදුවූ දෙය අසීරුවෙන් වුවද අමතක කර දමමු. එය ඉතිහාසයේ ලියවී අවසානය. නමුත් අපට අනාගතය තුල මෙවන් දෙයක් යලි නොවන්නට කටයුතු කරන්නට සිදු වී ඇත. එයට නුබද සම්මාදම් විය යුතුම ය. නුබට ගෙදර යා හැකි ය. නමුත් වෙනකෙකු නුබේ තැනට එනු ඇත. උන්ටද මෙයම යථාර්තයක් වනු ඇත. කොට්ටය මාරු කිරීමෙන් පමනක් හිසරදය සුන් නොවන බව අපි දනිමු. මේ ඖෂද ගැනීමට කාලයයි. හෙට අනිද්දා ඒ පැනඩෝල් පෙත්ත අපට පෙර නුබේ අතට එනු ඇත. ඒ නුබේ වටීනා තැපැල් චන්දයයි.
ලෝගුවේ වටිනාකම රැකෙනාවූ , නිදහසේ සුවද විදින්නාවූ , සුව සිහින ලැබෙන්නාවූ , අනිද්දාවක් වෙනුවෙන් හෙට නුබේ චන්දය භාවිතා වේයයි අපි විශ්වාස කරන්නෙමු.
"සහෘර්දයානෙනි, මේ ආයාචනාවන් අපගේ මෙන්ම නුබගේද හෙට දිනය උදෙසායි."

Tuesday, December 9, 2014

-----තරුනයෙක් අසයි-----

-----තරුනයෙක් අසයි-----
මා දන්නා දේශපාලනයක් නොමැත. මධ්‍යම මැද පන්තියේ මට එයින් ඇති වැදගැම්මකුත් නැත. නමුත් ව්‍යවස්තාව යනු කුමක් දැයි මටද හැගීමක් ඇත. හිට්ලරයන් ගඩාෆීන් ගැන මමද අසා ඇත්තෙමි. නමුත් උන් කිමැක් කලදැයි මා දුටුවේ නැත. උන් කුමක් කලත් මට කිසි කමකුත් නැත.නමුත් දේශපාලන පලිගැනීම් නම් මම හොදින් දැක ඇත්තෙමි. මීට වසර පහ හයකට පෙරතක් ධනපති පන්තියට වෛර කලේ පීඩිත පන්තිය පමනි. නමුත් අද මමද ඒ පන්තියට වෛර කරන්නට හුරු වී සිටින්නෙක්මි. මා දුගී වී ඇත්තේද නැතිනම් මා දුගී කර ඇත්තේද? එයද මා නොදනිමි. දේශය බේරාගත් රනවිරුවන් වෙනුවෙන් ලියූ ලිපි , කාව්‍යන් මගේ බ්ලොගයේද පලවුනි. නමුත් හදවතින් කියන්නේනම් අද උන් සිටින්නේ වෙඩි නොවදිනා ගානට ය. උන් උඩින් ඩ්ෆෙඩර් වල ඉගිලයද්දී අපි බඩගාන්නෙමු. ඉදිරියෙන් ඩිෆෙන්ඩර කිහිපයකි පසුපසින් තවත් කිහිපයකි. මැදින් තවත් තඩි කාර් දෙක තුනක් ඇත. වීදුරු කලුකර තිබේ. ඇතුලේ කවුරුදැයි මට කිසි අදහසක් නොමැත. මා දන්නේ මෙපමනකි. මමද මේ රටේ නිදහස් වැසියෙක්මි. ඇතුලේ යන්නන් ද වැසියකු විය යුතු ය. නමුත් මා වේගයෙන් ගියොත් මට හිමිවන්නේ දඩ කොලයක් ය. නැත්නම් නොතීසියක් ය. මට මෙසේ වෙන්නටත් උන් එසේ යන්නටත් මා කල වැරැද්ද කුමක් ද ?. මගේ හද ගැස්ම වැඩිවෙයි . මට මගේ වරදක් තේරෙන්නෙ නැත. මා වසලයෙක්ද නොවෙමි, මා උසස් පෙලද සමත්‍ ය. සුදුවූයේ කුමක්ද?. මට වැරදුනේ කොතැනකද?. පොහොය දා බැතිසිතින් මමද පන්සල් ගියෙමි. සෙනෙග බොහෝමය. ඈතින් සෙනග පීරමින් සුදුඇදන් කිසිවෙකු බුදුගෙය දෙසට පැමිනෙයි. කවුරුදැයි මට පෙනෙන්නේ නැත. කිමද වීරයන් ඔහු වට කරන් ය. පන්සලේ කපු මහත්තයා වත්ද.. යාතිකාවක් කරගන්නට සිතන් මමද ඒ දෙසට ගියෙමි. තවත් වීරයෙක් මා පසකට තල්ලු කර උන්ට මග සෑදුවේ ය. ඒ කපුමහත්තයා නම් විය නොහැක. නමුත් උන් කිමෙක් වුනත් උන් දිවියලොකේ යනවා විය යුතුය. වීරයන් මා තල්ලු කර දැමුවේ මා කිලි නිසා විය යුතු ය. මා මත්පැන් බී නැත. ඌරුමස් හරක් මස්ද කැවේ නැත. කිසි හිරිකිත කමක් කලේද නැත . මට වැරදුනේ කොතැනකද ? එයද මට නොතේරේ..
යතුරු පැදියෙන් මා නගරයට ආවෙමි. පාරේ වීරයන් දෙදෙනෙක් මට නතරවෙන්නට ඉගි කලේය. මම නතර කලෙමි. මට බැස එන්නට ඉගි කලේ ය. මම ලගට ගියෙමි. අර කොල බලයි මේ කොල බලයි. රටේ නීතිය ය. යටත් විය යුතු ය. යන්නෙ කොහෙද අසයි. උත්තරද දුන්නෙමි. ඉදිරියෙන් තඩි ජීප් රියක් එයි. නොම්මරේ රතු ය. ඉදිරිපස වීදුරුවේ යමෙකුගේ ලොකු පින්තූරයක් ඇත. වීරයන් අත වනනි. නලාවක් නාද කර උන් යයි. මා නතර කරන්නටත්. උන්ට යන්නටත් මා කල වරද කුමක්ද? මා හොරකම් නොකලෙමි. කුඩු කන්සා නොවික්කෙමි. කිසිවෙක් සමග ගහමරා ගෙනද නැත. මා සැක කරුවෙකු වුනේ කෙලෙසද . එය මට තේරෙන්නෙ නැත. ඔව් මම ඉරිසියා කරන්නෙමි. උන් ලද දෙයට මා නොලද්දට කුහක වෙන්නෙමි. ලොක්කන් පදින ලැඹෝගිනි දැක පදින යතුරු පැදියට වෛර කරන්නෙමි. මටම වෛර කරන්නෙමි. නමුත් කිමදයි තේරුමක් නොමැත. පාසල් කාලයේ ඇදුරන් කීවේ, නෑයන් කීවී, ගමේ උන් කීවේ ඉගෙන ගැනීමෙන් ලොක්කන් විය හැකි බවකි. මා දන්නා උගත්තන් බොහෝය. නමුත් උගත් ලොක්කන් ඇත්තේ අතලොස්සකි. උන්ට වැරදුනේ කොතැනද? එය මට නොතේරෙයි. වරද කාගෙද..? වරද කොතැනකද?? වරද නිවැරදි කරන්නේ නම් ඒ කෙලෙසකද???
-----තරුනයෙක් අසයි-----

Thursday, November 13, 2014

විරංගි 005 {කලකට පසු නැවත }

ප්ලාස්ටරය නම් ගැලවුනි.. නමුත් තවම ඉබාගාතේ යාමට අවසර නොලැබෙනු ඇත​...  කුරුල්ලෙකු මෙන් පවනේ ඉගිල ගිය යතුරු පැදියේ යතුරු කවුදෝ හංගා ඇත​. කකුල යන්තම් බිමතියා ඇවිදින්නට නම් පුලුවනි.මාස ගනනක් එක තැන ඉදලාම ජීවිතය අපායක් ලෙස දැනුනි. ප්ලාස්ටර් කප්පවාගත් මා නිවසින් බැස්සවූ අම්මා තාත්තා රාජකාරිය බලා නික්ම ගියෝ ය​. නිවසේ ආච්චි සියා පමනි. නිවසින් පිටවීමට මීට  හොද නැකතක් ආයෙත් ලැබෙනවා ෂුවර් නැත​. ආච්චි නම් බනීවි.. නමුත් ඈ ලයිට් ය​... නමුත් හැඳැවට අම්මාගේ කනේ තියනු ඇත​.. මෙලෙස සිරවී සිටී
නවාට වඩා එලියට ගොස් ටිකක් හුලන් කා ඒම සැපය​..පුන්චිකාලේ කූඩු වල දාන් උන්නු කුරුල්ලන්ට කොච්චර දුක හිතෙන්න ඇත්ද​..ෂුවර් එකටම පුංචි කාලේ කල පව් මේ පලිසන් දෙනවාය..


නිවසින් පිට වීමට ඇත්තේ එකම පාරකි. ඒ නාහෙට නාහන සහෝ ගේ ස්කූටරයි.. දොරකඩට පසෙක නවතා ඇති එය දෙසට පිවිසීමි.

"නොදකින් .. මේවා ගෑනු පදින බයිසිකල්.."
මටත් හොරා මුවින් පිටවුනි.. අරූට කනවැටුනා නම් අනෙක් අන්ඩත් කඩන්නේය​. අර මොකේද වැටූන එකා පිදුරු ගහේ එල්ලෙනවාලු.. මම මොකේද වැටූනු එකයි.. මේ මලයාගේ පිදුරු ගසයි..

ස්කූටරය පන ගන්වාගත් මා සෙමින් සෙමින් ගේට්ටුවෙන් එලියට ආවෙමි. එක අන්ඩක් පොඩ්ඩක් අවුල් බවක් හැගෙන්නේ වත් නැතිය​.හංදිය දෙසට ආ මම ස්කූටරය පාරේ පසකට කර දුරකතනය නාද කලෙමි.

"හෙලෝ.. ගුඩ් මෝර්නින්.
බබා අද ෆ්‍රී ද​..??"

"ෆ්‍රී ද අහන්නෙ මෝඩයො. මම අද ආව අර මගෙ යාලුවත් එක්ක ශොපින්.. මම ඊයෙ රැ කිව්වෙ ඔයාට​.."

"නෑ පැටී මම අද පොඩ්ඩක් එලියට ආව​.. මාර කම්මැලි එන්නකො කේ එෆ් සී එක ලගට.. පැයකින් විතර​.."

"කාත් එක්කද ආවේ?"

"මල්ලි එක්ක​.."
"පුදුමයි ආව එයා ඔයත් එක්ක​"
"හ්ම්ම්.. ඔව් එයාටත් මොකක්ද වැඩක් තියෙනවලු ටවුමෙ .. එයා එනකන් මට ඔයත් එක්ක ඉන්න බැරියැ.."
"එහෙනම් එන්නම් මම එතනට​.. කකුල රිද්ද ගන්නෙ නැතුව එන්න එහෙනම්,, කියන දෙයක් අහන එක්කෙනෙක් යැ .."

"බායි බබා"
"බායි පැටී"


මම ඇයට බොරු කියන්නත අකමැතිමි. නමුත් කියන්නට සිදුවෙන්නේය​.ඇත්ත කීවානම් එතැනම දුරකතනය විසන් දි  කරනවා ය. 
මා ලග පැයක කාලයක් ඇත​. දින ගනනාවකින් දුමක සුවය ලබන්නට නොහැකි වී ය...
නිහාල් අයියාගේ පෙට්ටි කඩය දෙසට  ස්කූටරය ඇද්දෙමි.

*******************************************************************
"අයියෙ.. ගෝල්ඩ් ලීෆ් එකක් දෙන්න​"


{මතු සම් බන් දයි }                                                               ලිව්වේ යසියා

Saturday, April 26, 2014

විර0ගි 004

කලින් කොටස් කියවනවානම් මෙතනින් බලන්න​

" ට්‍ර්න් ට්‍රීන්"
ගෙදර බෙල් එක නාදවුනි...
"පොඩී... පොඩී"
මම ගේ දෙවනත් වෙන්නත හඩ නැගීමි..මූත නම් ඇසෙන පාතක් නැත​. ගිය ආත්මෙ මූ බීරෙක්ද කොහෙද​.. මම මටම කියා ගැතිමි..
"වෙයිට් අ සෙකඩ්"
ෆේස්බුක් එකේ තෙසුරගේ චැට් එකේ ලියූමා දෙඅතට වාරුගෙන කිහිලි කරු ආදාරයෙන් දොර දෙසට ගාටීමි..

" මොනවද මනුස්සයො කර කර හිටියේ..."
මම මුහුන නොරොක් කර ඈ හට ප්ලාස්තර දැමූ කකුල පෙන්වීමි...
"සොරි පැටී"
මේ මා මුලු ලොවින් ම වැඩි පුරම ආදරය කරන සිනහවය​.. එය හුගාක් අහින්සකය​... පවිත්‍රය​...
"එන්න ඇතුල ට​"
වාඩිවෙන්න​... දකුනතින් කවිච්චිය පෙන්වීමි...
"පොඩී.. පොඩී"
"කෝ ඔයාගෙ චඳි මලය නැත්ද ??"
"දන්නෙ නැහැ කොහේ මකබාවිලද කියල​.."
මම දක් මිටි කමින් පැවසීමි..
"මම බබාට පලතුරු ටිකක් ගෙනාවා... කොහෙඳ තියන්නේ.. ??"
"තෑන්ක්ස් පැටී . මේසෙ උඩින් තියන්න "

"ඔයාගෙ කකුල රිදෙනවද ?? "
"ඔව් ටිකක් වෙලා උඩින් තියන් හිටියම හරියාවි."
"තියාගන්න එහෙනම් .. කෝ ඔතනින් වාදිවෙන්න​..මම කකුල උදින් තියන්නම්"
මෑතකින් තිබූ ටිපෝව ලගට කල ඈ පැලැස්තර බැදි මා කකුල ඔසවා ටිපෝව උඩින් තැබීය ..
"ඔයාට ගොඩාක් පින් පැටී"
"චැක්"
"මේ ඒක නෙමෙයි.. අද කැම්පස් ගියේ නැත්ද ??"
"නෑ මම හිතුව අද ඔයාව බලලම හවස ට්‍රේන් එකේ යනවා කියලා.."
"අපරාදෙනෙ පිස්සි... අනික ඔයා ආව කියල මගෙ කකුල ඉක්මනට සනීප වෙනවද ??"
"ඔයා හරි නපුරුයි සදරු. ඕන කෙහෙල් මලක් කරගන්නවා. මම ආයෙ එන්නෙම නෑ ඔයාව බලන්න​."
"සොරි අනේ"
"තියාගන්න වා ඔයාගෙ මහලොකු සොරිය​... ඕන ම වැඩක් කරල සොර්‍ය් කිව්වම හිතේ ඇති හැමදේම හරි කියල​..."
"සොරි නෑ එහෙනම් ... හිනාවෙන්නකො"
මම නැගිටින්නට තැත් කලෙමි.
"ආහ්.."
"ඔහොම ඉන්නව පිස්සෝ එක තැනකට වෙලා.. එහේ මෙහේ දුවන්නේ නැතුව​.."
"හොදමයි ආච්චි.."
මම දිව ඇදීමි..
" මේ මම යනවා. තාත්ති බලාගෙන ඇති පාර ගාව​.. ඉක්මනට හොදවෙන්න මගෙ බබා"
"පරිස්සමෙන් යන්න පැටී"
නැගිට විත් මා නලලතට තොත්තුවක් දුන් ඈ යන්නට ගියේය​..


"මේ... මම ඔයාව කාමරයට එක්ක යන්නද ??"
"ආයෙත් ආවද​??.. හා.. මමත් මේ නැගිටින්න ක්‍රමයක් හිත හිතා හිටියෙ.."
මාව කාමරයට ගෙන ගිය ඈ නැවත යන්නට ගියා ය​....


මා හටත් නොදන්නවා මා නෙතින් කදුලු බිදක් දෙකක් ගිලිහුනි..
අනේ මම තරම් පව් කාරයෙක්... කකුලක් කැඩී බේරුනා ඇතිය​.. මින් පසුව නම් මා පරිස්සම් විය යුතුය​.. මා නොමැති ඇයගේ ජීවිතය අපායක් වනු ඇත​.. මටම වත් ආදරය නොකරන මා මේ සුරගනගේ පෙමට උරුමකම් කියන්නේ කෙලෙසකද ... හෙත උදේ ම ඇය ආයෙත් බදුලු යනවා ඇත .. ඉන් පසුව මාසයකට වත් ඒ සද වන් මුහුන දකින්නට වෙන්නේ නැත​.. මා මුලින්ම ඈ දුටු මොහොත සේම ආ අදටත් ලස්සනය​.. සුකොමාලය​. කරුනාවන්ත ය​.

"ටික් ටික්"
කෙටිපනිවිඩයකි
"මොකද මගෙ චන්ඩිය කරන්නෙ "
..




මතුසබණ්දයි (contact me)