අලුත් ගෙදර ලොකු මුනුබුරා

අහින්සක ආදරේ කඩුලු බින්දු ඉතිරීලා දෙනෙතගින් දෝරේ ගලනවා මොනවාදෝ මටත් මතක්කරවමින්...... මගේ මුලු ලෝකෙටම වැඩියෙන් නුබ මගේ පණටත් වඩා වටිනවා නුබට තාමත් මතකයිද මන්දා..... ආදරේට "මෝඩයා" කිව්වාම "එහෙනම් ඇයි මෝඩයෙක්ට ආදරේ මෙච්චර?" ගොලුවුනා මතකයිද දවසක්???? මිටියි, යාන්තම් මහතයි, සුදුයි. දැක්කාම කාටත් ආදරේ හිතෙයි..... ෆේස්බුකියෙන් නුබ මාව හමුවුනේ රුවට පෙර ගතිගුනට ආදරේ හිතුනේ මන් මුරන්ඩුයි දගකාරයි තමයි එත් හැමදාම මම නුබට ආදරේ කලා ඇයිද නුබ ඒක නොදන්නේ??? ආදරේ මට නම් භයානක හීනයක් එක එක විදියට එක එක දවසට පේන තවමත් අපි අපේමයි අපි දන්නවා තවමත් මම ඔය හදවතේ ඉන්නවද? ආයෙමත් ආදරය ඉස්සර වගේම හුවමාරු කරගන්ට තාමත් හදවතේ ඉන්නවා නුබ  එනවනම් එන්න.... ( one|zero|zero අඩවියට  යසියා විසින් ලියූවකි)

සුසිනිදු දගකාර සුකොමල කෙස් වැටිය නටනා අපූරුව විඩාබර දෙනෙතින් යුතුව දෙනෙතු සොරකම් කරන සුරගන චාම් සාරියකින් හැඩව කනෙහි සිරකල හීන් කරාබු පාට පාට ගලින් එල්වූ මාලය ගෙලට වදයක්ද? ඇගිලි තුඩු වලින් ඉස්සී ඉස්සී ඔය බලන්නේ මම එන්නේ කොයි වෙලාවෙද කියලා. උදේ ඉදලා වැඩම හින්දා සුන්දර මුහුනත් අදුරු පැහැ වීලා "මොකද අද පරක්කු?" මව් අසන හින්දා හැකි ඉක්මනින් නිවසට ඇරලවිය යුතුයි... අක්කා  

සිත තුල දග කරන ඔබගේ ආදරය කිසි දින ලැබේදෝ පැතු ඒ ජීවිතය යනු කෙලෙසකද මා තවමත් තනිකඩය ඔබ සතු මිහිරි වදනට මා කෑදරය පැය කිහිපයකි දෙනෙතින් පෙම් කලේ අපි ගනුදෙනු වුනා සිය ගනනක් ප්‍රේම වැකී මා සතු නොවූ වරදක් නුබෙ කනට එබී බැල්ලිගෙ පුතෙක් කවුරුන් හෝ කියන්නැතී හිරු සදු තිබෙන තුරු ආලය බැබලේවා යන එන සෑම තැන ඒ රුව සුරැකේවා සැමටම වඩා ඇය ඉසුරින් නැහැවේවා මා සතු ආයු ගෙන ඈ ජීවත් වේවා කදුලින් ඉපිද කදුලින් පරලොව යන්න මා ලද ප්‍රේමයට විරහව මුසුවන්න කාලය හොද නැත්ද මාගේ පවසන්න අපලය ඉවරවිය ආපසු පැමිනෙන්න වියලුනු සිතක පෙම් සිතුවිලි උපදේවී රිද්දන පපුව සදහට සුවපත් වේවී සුරගන ලෙසින් දිනයක ඈ සැරසේවී බවයෙන් බවේ ඈ සොද බිරිදක් වේවී ඉර හද තියෙන තුරු විශ්වය පවතීනම් ගහ කොල තිබෙන තුරු ජීවය පවතීනම් සසරින් සසර අප නිරතුරු හමුවේනම් පපුවේ උනුහුමින් නුඹ හ0ගාගන්නම්  

ලසිත් මාලිංග බලෙන් ශ්‍රී ලංකා කන්ඩායමට ඇතුල් වූවේ නැත. ඔහුගේ හැකියාව දැක පව් යයි සිතී ස්වාධීනය ඔහු ගෙනාවේය.ලසිත්ත කනට පැත්තෙන් පන්දු යවන්නට කියා දුන්නේ දේශප්‍රේමී මහින්ද අබේසුන්දරය. ඊයේ ස්වාධීනය මාලිංගගේ ඇත්ත පෙන්වූයෙන් මම ඔවුන්ට ස්තුතිය පුදකරමි. ඒ නිසා මාලිංග ස්වාධීනය කියනා තරම් කලක් ක්‍රිකට් ගැසිය යුතුය. බ්ලාස්ට්‍ර් ප්ලාස්ටර් කරන්නේද සංගා ඩොංගා කරන්නේද එහි සත්කාරයක් වශයෙනි. තේරීම් කමිටුවෙන් මාලිංග ප්‍රතික්ශේප කල දවසට ඔහු දේශපාලනයට ආ යුතුය. ගරු මහින්ද අබේසුන්දරයන්ගේ මාධ්‍ය හැකියාවත් සමග සසදන කල මාලිංග තවම ඇච්චෙකි.ඔහු තරම් ලසිත් ලෝකයේ ප්‍රුසිද්ද වීත් නොමැත. ලොවපුරා ජනයා අබේගේ තට්ටය අනුකරනය කරමින් සිටීම ශ්‍රී ලාංකික අපට මහගු භාග්‍යකි. අබේ සහ ඒලි ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට  කල දේ ලාංකිකයන්ට අමතකව නැත.  1996 දී ආන්දෝලනාත්මකව කාසියේ වාසීන්ගේ තීරන වගකීමෙන් ගන්නට රනතුංගට ද ඉගන්නුවේ ඔවුන් දෙදෙනාය.එදා අපට කුසලානය හිමිවූයේ දක්ශ්‍යතවයට නොව දුටුගැමුනුවන් ඉපදුනූ රත වීම නිමිත්තෙන්‍ ය. ලෝක කුසලානය පුරාවටම ලෝකයට ක්‍රිකට් උගන්නන්නට යන්නට තරම් ලාංකික රනතුංග දේශද්‍රෝහීවීම ගැන අප සැම ලැජ්ජා විය යුතුය...

අර්ථාන්විත කාලකන්නයිනි උබලට නෙමෙයි මේ ආරාධනය. සමාවෙන්න. උබලගෙ කරේ "කාලකන්නියෙක්" "චාටෙර් එකෙක්" කියල බලෙන් බෝඩ් එල්ලාද?? ...එහෙනම් මේ උබ ගැනයි මේ...... නෑ නෑ මේක යසියාගේ බොලද කතාවක් නෙමෙයි. තරුනයෙක් මීට අවුරුදු හතරකට විතර ඉස්සර ටවුමට යනවා ශෝටයි ටී එකයි රබර් කෑලි දෙකයි දාගෙන. ඌට අහුවෙනවා ඌගේ බොක්කක්(එහෙම එකෙක් නෙමෙයි කියලා ඌ දැනගන්නේ) අරූව දැක්ක ගමන් උගෙ මූන රතු වෙනවා. අරූ වට පිට කවුරුවත් ඉන්නවද කියලා බලලා..... "චාටාර් බන්" මූත් මී හරකා වගේ "යන්නාන්" කියාගෙන එනවා. එදා ඌට ටිකක් අප්සෙට්. ඒත් අද බලහල්ලකෝ.. බලපු බලපු අත අරක තමා ෆැශොන්... මේක උදාහරනයක් විතරයි.... අනිත් උන් මේ යකාව අනුකරණය කරල නෙමෙයි..     ඌට අනාගතය පෙනිලද?? නැහැ ඌට අනාගතය දැනිලා ... අපි හදන්නේ ආසියාවේ ආශ්චර්‍යය  වෙන්ඩනේ ...ඒක නිසා...  රට ගොඩ නගන්න "කාලකන්නයින් බොහොමයක් අවශ්‍ය කර තිබේ"

දැන් එයාට වෙන කෙනෙක් ඉන්නවාලු එයා දැන් මට අයිති නැතිලු මම ගාව තිබුනු ඔයාගෙ පින්තූර සේරම මම මකල දම්මා ඔයා වෙනුවෙන් පොතක් පුරවල ලියා තිබුනු කවි කතන්දර නිසදැස්  මම පිච්චුවා. ඔයා මට ආදරෙන් එව්ව  messeges සේරම මම delete කලා ඒත් තවම මගෙ මතකයේ ඔයා ජීවත් වෙනවා ඒ මේ phone එක නිසා වෙන්න ඇති.. මම ඒකත් විකුනලා දම්මා. තවම ඔයා මගෙ පපුවේ ජීවත් වෙනවා. මම හදවත ගලවලා එලියට ගන්න හැදුවා.. ඒත් ඔයා මාව ජීවත් කරන්න හදපු විදිය මතක් වුනා.. "අනේ plz මාව අමතක කරන්න​" කියලා ඔයා පොර ටෝක් දැම්මට අහසට වඩා පොලොවට වඩා ඔයාට ආදරය කරපු මට ඒක  simple plan නෙමෙයි රත්තරන් ඉස්සර වාගෙම මගෙ ලග ඉන්න පුලුවන්ඳ ආයෙත් ඔයාට​

කප්පරක් ප්‍රේම කර කෙදිනවත් එක් නොවී එකිනෙකා වෙනුවෙන් සදා දිවි ගෙවන ඔයයි මමයි අනුරාදපුරයේ ගිලුනු කූට්ටම් පොකුනු දෙක වගෙයි නේද?